دوره 8، شماره 1 - ( 3-1397 )                   جلد 8 شماره 1 صفحات 2138-2152 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


، دکترای فیزیولوژی ورزش، گروه تربیت‌بدنی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت‌الله آملی، آمل، ایران ، a.abdi58@gmail.com
چکیده:   (401 مشاهده)
مقدمه: ویسفاتین و واسپین در افزایش یا کاهش مقاومت به انسولین نقش دارند. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر یک دوره تمرین هوازی و مکمّل‌یاری دارچین بر ویسفاتین و واسپین سرمی در موش‌های صحرایی مقاوم به انسولین است.
مواد و روش‌ها: سی‌وشش سر موش صحرایی نر به گروه‌های کنترل (9=n)، تمرین هوازی (9=n)، عصارۀ دارچین (9=n) و تمرین هوازی - عصارۀ دارچین (9=n) تقسیم شدند و تحت القای مقاومت به انسولین با استفاده از محلول فروکتوز %10 قرار گرفتند. گروه‌های تمرین، به مدت 8 هفته و هر هفته پنج روز با شدت 75 تا %80 حداکثر اکسیژن مصرفی، تمرین هوازی را انجام دادند. به گروه‌های عصاره به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز، 200 میلی‌گرم عصارۀ دارچین تزریق شد. داده‌ها با آنالیز واریانس یک‌طرفه در سطح معنی‌داری %5 p≤ تحلیل شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که تمرین هوازی همراه با عصاره و بدون عصاره باعث کاهش معنی‌دار ویسفاتین، انسولین و مقاومت به انسولین سرمی (به‌ترتیب: 0/001p<، 0/005=p و 0/001p<) شد. همچنین تمرین هوازی و ترکیب تمرین و عصاره باعث افزایش معنی‌دار غلظت واسپین شد (0/001 p<). سطح گلوکز در گروه تمرین - عصاره کاهش معنی‌دار داشت (0/008 p<).
نتیجه­گیری: تغییر در سطوح ویسفاتین و واسپین سرمی درنتیجۀ فعالیت ورزشی هوازی و عصارۀ دارچین، باعث بهبود مقاومت به انسولین در موش‌های مقاوم به انسولین شد. همچنین عصارۀ دارچین در ترکیب با تمرین هوازی اثر بیشتری بر ویسفاتین داشت.
متن کامل [PDF 518 kb]   (172 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: گیاهان دارویی