دوره 8، شماره 2 - ( 6-1397 )                   جلد 8 شماره 2 صفحات 2234-2242 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


، دانشکدۀ طبّ ایرانی اردکان، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران. ، setarefallah26@gmail.com
چکیده:   (262 مشاهده)
مقدمه: در آثار حکمای طبّ سنّتی به‌تفصیل در مورد خواص گیاهان بحث شده است. گیاه انبه قدمت هزاران‌ساله دارد و خواص پیشگیرانه و درمانی بسیار آن در طبّ ممالک مختلف شناخته شده است. هدف از این مطالعه، بررسی خواص فراورده‌های انبه از منظر طبّ ایرانی و مقایسۀ آن با یافته‌های طبّ امروز است.
مواد و روش‌ها: در این مقالۀ مروری پژوهشی، خواص انبه از کتب مرجع طبّ سنّتی ازجمله مخزن‌الادویۀ عقیلی خراسانی، تحفه‌المومنین حکیم مؤمن، قرابادین کبیر، اکسیر اعظم و سایر کتب جمع‌آوری و بررسی شد. سپس با یافته‌های طبّ مدرن در این زمینه که از پایگاه‌های اطلاعاتی pubmed، google scholar و مجلات دانشگاهی داخلی استخراج شده بود مقایسه شد.
یافته‌ها: اجزای قابل‌استفادۀ انبه شامل میوه، برگ، گل، مغز هسته، پوست و ریشه‌هاست. انواع نارس آن با طبیعت سرد و خشک، موجب قبض و انواع رسیدۀ آن با طبیعت گرم و خشک، باعث لینت طبع و تقویت‌ قلب، مغز و دستگاه گوارش می‌شود. انبه در بهبود تنگی نفس، تقویت قوای جنسی، تقویت مو، و استحکام لثه و دندان مؤثر است. بنا بر یافته‌های طبّ امروزی، انبه به‌دلیل دارا بودن ترکیبات اصلی ازجمله پلی‌فنول‌ها دارای آثار سایتوتوکسیک ضد‌سرطان، ضدالتهاب و آنتی‌میکروبیال است.
نتیجه‌گیری: با توجه به تجربیات حکمای طبّ سنّتی و پژوهش‌های محققان امروزی، با بررسی فواید گوناگون گیاه انبه و تأمل در مضرات آن، به نظر می‌رسد در مصرف این میوۀ غیربومی سودازا در برخی شرایط، لازم است احتیاط شود.
واژه‌های کلیدی: انبه، طب سنتی، طب رایج
متن کامل [PDF 557 kb]   (165 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: طب سنتی