مقدمه : بر اساس تحقیقات متعدد، ورزش نقش مهمی در کاهش اضطراب دارد . با توجه به فراوانی بالای اضطراب در بیماران دیابتی، این مطالعه با هدف بررسی اثر ورزش پیلاتس بر اضطراب بیماران دیابتی نوع ۲ انجام شد.
مواد و روشها : در این مطالعه کارآزمایی بالینی یک سو کور ۷۰ بیمار زن مبتلا به دیابت نوع ۲ به طور تصادفی در دو گروه آزمون (۳۵ بیمار) و کنترل (۳۵ بیمار) قرار گرفتند. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامههای اطلاعات دموگرافیک و اضطراب اسپیلبرگر بود. ابتدا میزان اضطراب دو گروه قبل از مداخله اندازهگیری شد. سپس در گروه آزمون تمرینات تعدیلشده پیلاتس به مدت ۸ هفته و هفتهای ۲ جلسه انجام شد. گروه کنترل در مدت زمان مشابه، درمانهای رایج (مصرف قرص گلی بن کلامید و مت فورمین و رژیم غذایی دیابتیک) را دریافت کردند. سپس میزان اضطراب دو گروه مجدداً اندازهگیری شد. در انتها دادهها با استفاده از نرمافزار ۱۷ SPSS آزمون های آمار توصیفی، تی زوجی و تحلیل کوواریانس در سطح ۰۵/۰ >pتجزیه و تحلیل گردید.
یافتهها : میانگین اضطراب قبل و بعد از مداخله در گروه آزمون به ترتیب ۸,۸۶ ± ۶۷.۶ و ۷.۶۵ ± ۵۰ بود که این تفاوت معنیدار است ( ۰.۰۰۱ = pمجذور اتا نشان میدهد که ارائه تمرینات پیلاتس باعث کاهش ۳۲.۴ درصد اضطراب گروه آزمون نسبت به گروه کنترل شده است.
نتیجهگیری: نتایج نشان داد که تمرینات پیلاتس باعث کاهش اضطراب بیماران دیابتی شده است و میتوان به عنوان یک درمان مکمّل از آن استفاده نمود.