fa تأثیر 8 هفته ورزش تای چی بر قند خون ناشتای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ پرستاری و مامایی Nursing and Midwifery پژوهشي Research <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span></strong> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">تغییر سبک زندگی یکی از عوامل مهم در کاهش شیوع دیابت و عوارض آن است. با ماشینی شدن زندگی و افزایش بی‌تحرکی در جوامع، این مطالعه، با هدف &laquo;بررسی تأثیر ورزش تای‌چی بر قند خون ناشتای افراد مبتلا به دیابت نوع۲&raquo; انجام شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">مواد و روش‌ها:</span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> در </span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">این تحقیق نیمه‌تجربیِ دوگروهی که در سال1395در دو بیمارستان فیروزگر و حضرت رسول</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> اکرم</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">(ص) تهران انجام شد تعداد67 بیمار مبتلا به دیابت نوع2شرکت داشتند. بعد از دریافت رضایت‌نامه‌ی کتبی از نمونه‌ها،آنان به طور تصادفی در2گروه تای‌چی و کنترل قرار گرفتند. آزمودنی‌ها8 هفته و هفته‌ای3روز ورزش تای‌چی را به مدت30دقیقه انجام دادند. قند خون ناشتای آنان قبل و بعد مداخله در آزمایشگاه کنترل شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری توصیفی(فراوانی نسبی،میانگین و انحراف معیار) و آزمون‌های کولموگرف </span></span><span style="font-size:12.0pt;">&ndash;</span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> اسمیرنوف، تی مستقل، تی زوجی و کای‌دو در نرم‌افزار</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;">SPSS</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">نسخه‌ی16در سطح معنی‌داری کمتر از ۰۵/۰ تجزیه‌وتحلیل شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها:</span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> بیشتر افراد هر دو گروه را زنان تشکیل داده بودند؛ در مقایسه‌ی جنس در دو گروه تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد(0/882</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;">p=</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">). میانگین سنّی افراد گروه تای‌چی6/35</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">51/63سال و میانگین سنّی افراد گروه کنترل7/83</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">51/85سال بود که بین دو گروه تفاوت معنی‌داری وجود نداشت(0/995</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;">p=</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">). بیشتر افراد دو گروه دارای تحصیلات دیپلم بودند؛ بین دو گروه ازاین لحاظ تفاوت معنی‌دار مشاهده نشد(0/160</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;">p=</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">). تفاوت میانگین قندخون بین ابتدای مداخله(36/13</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">149/82) و پایان مداخله در گروه تای‌چی(29/92</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">124/21)(0/013</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;">p=</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">)معنی‌دار بود. تفاوت میانگین قندخون ناشتای پایان مداخله بین گروه‌های تای‌چی و کنترل معنی‌دار بود(0/003</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;">p=</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span><br> <strong><span dir="RTL"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></span></strong><span dir="RTL"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> باتوجه به نتایج پژوهش، انجام8هفته ورزش تای‌چی بر کاهش سطح قندخون مؤثر است؛ لذا انجام این ورزش به افراد مبتلا به دیابت نوع2توصیه می‌شود و باید در آموزش‌های پرستاری مدنظر قرار گیرد</span></span></span> <strong>Introduction</strong>: Changing life style is considered as an important factor in the reduction of diabetes incidence and its side effects. Due to the tendency of sedentary life style and automation, The aim of this study was to determine the effect of tai chi exercise on fasting blood glucose levels in patients with type2 diabetes.<br> <strong>Methods</strong>: It was a semi-experimental two group trial that was done in 2 Tehran&rsquo;s hospital(firoozgar-rasol) in 1395. After gathering written testimonial, a total of 67 patients with type2 diabetes were randomly assigned into two groups (Tai chi and control). Tai chi group practiced 30minutes, 3days a week for 8 consecutive weeks. fasting blood glucose was measured before and after the study in hospital. Data was analyzed by descriptive statistics (<em><em>Relative ferequency, Mean, </em></em>standard deviation), kolmogrov-smirnov test, paired T, independent T, ANOVA and Chi-square tests using SPSS(v.16). Significant level was considered at less than 0.05.<br> <strong>Results: </strong>Most contributers were women in both groups. There was not a significant difference of the gender between two groups (p=0.882). Age mean of people in Tai chi group was 51.63&plusmn;6.35 and in control group was 51.85&plusmn;7.83. There was not an important difference between two groups (p=0.995).<br> The majority of participants in both groups were diploma. There was not a significant difference in the education level between two groups (p=0.160). An important difference was seen between the mean of initial (149.82&plusmn;36.13) and last fasting blood glucose of Tai chi exercise groups(124.21&plusmn;29.92)(p=0.013). There was also a significant difference between the mean of last fasting blood glaucose of Tai chi and control groups (p=0.003).<br> <strong>Conclusion: </strong>According to the findings, 8weeks of tai chiexercise reduces fasting blood glucose levels; therefore this exercises is recommended to patients with type2 diabetes and must be put in nursing Curriculum. تای‌چی؛ ورزش؛ دیابت نوع 2؛ قند خون ناشتا Tai Chi, Exercise, Type 2 Diabetes, Fasting Blood Glucose 1874 1886 http://cmja.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-686-1&slc_lang=fa&sid=1 Forough Rafii فروغ رفیعی 10031947532846009235 10031947532846009235 No Nursing Care Research Center, Department of Medical Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences ، مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری، گروه داخلی – جراحی، دانشکده‌ی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Daryadokht Masroor دریادخت مسرور 10031947532846009236 10031947532846009236 No Department of Medical Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران Hamid Haghani حمید حقانی 10031947532846009237 10031947532846009237 No Department of Biostatistics, School of Public Health, Iran University of Medical Sciences گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران Hamideh Azimi حمیده عظیمی h.azimi88@yahoo.com 10031947532846009238 10031947532846009238 Yes Student Research Committee, Department of Medical Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences ، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، گروه داخلی - جراحی، دانشکده‌ی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران