fa تأثیر ترکیبی عصارۀ هیدروالکلی شوید (آنتوم‌گراوئولنس) و تمرین هوازی بر سطوح سرمی مالون‌دی‌آلدهید و پروتئین واکنشگر-C در مردان مبتلا به هایپرلیپیدمی گیاهان دارویی Medicinal Plants پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> باتوجه به آثار مفید شوید در پیشگیری و درمان بیماری‌ها، هدف از پژوهش حاضر تعیین آثار ترکیبی مکمّل‌دهی بلندمدت عصارۀ شوید، به‌تنهایی و همراه با تمرینات منظم هوازی بر برخی از فاکتورهای التهابی در سرم مردان مبتلا به هایپرلیپیدمی است. </span></span><br> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">&nbsp;<strong>مواد و روش‌ها:</strong> شصت مرد مبتلا به هایپرلیپیدمی (در محدودۀ سنّی 20 تا 50 سال و شاخص تودۀ بدنی30 تا 35 کیلوگرم بر مجذور متر) در قالب یک طرح‌ نیمه‌‌تجربی در چهار گروه همگن 15 نفری دارونما (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">)، تمرین هوازی (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">AT</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">)، عصارۀ شوید (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">D</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">) و تمرین هوازی همراه با عصارۀ شوید (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">AT+D</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">) قرار گرفتند. از نمونه‌ها رضایت‌نامۀ کتبی گرفته شد. آزمودنی‌ها قطرۀ خوراکی دیل‌سان (2 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن در روز اسانس شوید) را به‌مدت 8 هفته همراه با پروتکل تمرینی (3 جلسه در هفته و هر جلسه 45 دقیقه دویدن روی نوارگردان در شیب صفردرجه با شدت 60 تا %70 ضربان قلب ذخیره) مصرف کردند. نمونه‌خون‌ها طی دو مرحله (48 ساعت پیش و پس از آخرین جلسۀ تمرین) جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تحلیل واریانس یک‌طرفه و پس‌تعقیبی بونفرونی در سطح معنی‌داری %5 بررسی شد.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها:</span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> سطوح سرمی پروتئین واکنشگر-</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">C</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> و شاخص پراکسیداسیون لیپیدی (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">MDA</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">) تنها در گروه ترکیبی-</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">AT+D</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">- (به‌ترتیب 2/68&nbsp;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">mg.l</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> و 2/61&nbsp;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">nm.ml</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">) کاهش معنی‌دار داشت (0/03=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">)؛ درحالی‌که کاهش میزان شاخص‌های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">CRP</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">: 2/91&nbsp;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">mg.l</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> و 2/83&nbsp;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">mg.l</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> & </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">MDA</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">: 12/3 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">nm.ml</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> و 01/3 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">nm.ml</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> به‌ترتیب در میان گروه‌های تجربی (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">AT</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">D</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">) از لحاظ آماری معنی‌دار نبود (0/05</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">P></span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span><br> <strong><span dir="RTL" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></span></strong> <span dir="RTL"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">ترکیب تمرینات منظم هوازی و مکمّل‌یاری شوید به‌دلیل برخورداری از آثار مضاعف نسبت به درمان با مصرف مکمّل شوید و تمرین هوازی به‌تنهایی، روش درمانی مؤثرتری جهت کاهش شاخص‌های التهابی در ارتباط با هایپرلیپیدمی است.&nbsp;</span></span></span></p> <p><strong>Introduction</strong><strong><span dir="RTL">:</span></strong> Based on useful effects of Dill in prevention and treatment of diseases, It has been used in traditional medicine in some Asian countries for hundreds of years. Therfore, the purpose of this study was to determine effects of long-term dill extract supplementation alone and along with regular aerobic training on some of inflammatory indices in serum of hyperlipidemic male&#39;s patients.<br> <strong>Methods: </strong>60 of hyperlipidemic male&#39;s patients (in the age range between 20-50 years old and body mass index between 30-35 kg.m²) after completing consent forms in a quasi-experimental design were divided into 4 homogeneous groups which 15 subjects in each groups including; Placebo (P), Aerobic Training (AT), Dill extract (D) and aerobic training along with dill extract (AT+D). With the exercise protocol (3 sessions per week, 45 minutes running on a treadmill at a zero-degree gradient with an intensity of 60-70% of the heart rate reserve in each session), the Dillsan oral droplet (2 mg.kg^-1 per day of dill extract) was administered for 8 weeks. Blood samples were taken and collected in two phases (48 hours before and after the last training session). Data were analyzed by repeated measure ANOVA, bonferroni and independent T test at &alpha;&le;0.05.<span dir="RTL"></span><br> <strong>Results: </strong>The results showed, that serum levels of CRP and MDA only in the combination group -AT+D- (2.68 mg.l and 2.61 nm.ml respectively) that a significantly reduced (P=0/03). However, decrease in CRP: 2.91 and 2.83 mg.l & MDA: 3.12 and 3.01 nm.ml respectively in the other experimental groups (AT and D) was not significantly meaningful (P>0/05).<span dir="RTL"></span><br> <strong>Conclusion:</strong> Based on the results of this study, we can concluded that the combination effects of regular aerobic training and dill extract supplementation, because of additional effects compared to treatment with dill extract supplementation and aerobic training alone, is more effective methods to decrease in inflammatory factors.</p> شوید؛ تمرین هوازی؛ التهاب. Dill, Aerobic Training, Inflammatory. 2063 2075 http://cmja.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-460-4&slc_lang=fa&sid=1 Alireza Ostadrahimi علیرضا استاد رحیمی 10031947532846009986 10031947532846009986 No Nutrition Research Center; Faculty of Nutrition, Tabriz University of Medical Sciences ،مرکز تحقیقات علوم تغذیه، گروه بیوشیمی و رژیمدرمانی، دانشکدۀ تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. bahram jamali بهرام جمالی قراخانلو ali.zarghami64@gmail.com 10031947532846009987 10031947532846009987 Yes Nutrition Research Center; Faculty of Nutrition, Tabriz University of Medical Sciences ،دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم پایه، دانشکدۀ پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. akram ameghani اکرم آمقانی 10031947532846009988 10031947532846009988 No Nutrition Research Center; Faculty of Nutrition, Tabriz University of Medical Sciences ،دانشجوی دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت‌بدنی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. ali zarghami khameneh علی ضرغامی خامنه 10031947532846009989 10031947532846009989 No University of Tabriz ، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.