آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
دوره 16، شماره 1 - ( 2-1405 )
جلد 16 شماره 1 صفحات 12-4 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Parastesh M, Aria B, Mardaniyan Ghahfarrokhi M, MohamadBeygi M, Rezaei M. Effect of Caffeine Mouth Rinse on Anaerobic Power in Young Male Soccer Players. cmja 2026; 16 (1) :4-12
URL: http://cmja.arakmu.ac.ir/article-1-1073-fa.html
URL: http://cmja.arakmu.ac.ir/article-1-1073-fa.html
پرستش محمد، آریا بهزاد، مردانیان قهفرخی مجید، محمدبیگی مهدی، رضایی مهبد. تأثیر دهان شویه محلول کافئین بر توان بیهوازی در فوتبالیستهای جوان مرد. فصلنامه طب مکمل. 1405; 16 (1) :4-12
محمد پرستش*1 
، بهزاد آریا2 ، مجید مردانیان قهفرخی3 ، مهدی محمدبیگی4 ، مهبد رضایی4
، بهزاد آریا2 ، مجید مردانیان قهفرخی3 ، مهدی محمدبیگی4 ، مهبد رضایی4
1- دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک ، اراک ، ایران & پژوهشکده مطالعات کاربردی علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران ، M-parastesh@araku.ac.ir
2- استادیار، بخش تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3- پژوهشکده مطالعات کاربردی علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران و استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک ، اراک ، ایران
4- کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک ، اراک ، ایران
2- استادیار، بخش تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3- پژوهشکده مطالعات کاربردی علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران و استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک ، اراک ، ایران
4- کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک ، اراک ، ایران
چکیده: (54 مشاهده)
ﻣﻘﺪﻣﻪ: کافئین، بهعنوان یک محرک روانگردان رایج، توانایی بهبود عملکرد ورزشی را دارد. بااینحال، مصرف خوراکی آن با عوارض جانبی و تأخیر در جذب همراه است. دهانشویۀ کافئینی بهعنوان یک روش جایگزین، امکان جذب سریعتر و کاهش عوارض را فراهم میکند. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر مصرف دهانشویۀ کافئینی بر شاخصهای توان بیهوازی در فوتبالیستهای جوان انجام شد.
روش کار: در این مطالعه نیمهتجربی با طرح متقاطع، ۱۶ فوتبالیست مرد جوان (سن: ۱۸ تا ۲۲ سال) پس از اخذ رضایتنامه کتبی بهعنوان نمونه انتخاب و در سه نوبت جداگانه با فاصلۀ ۷۲ ساعت (یک نوبت در شرایط دارونما، یک نوبت در شرایط دهانشویۀ کافئین ۳۰۰ میلیگرم، و یک نوبت در شرایط دهانشویۀ کافئین ۵۰۰ میلیگرم) تحت آزمون وینگیت ۳۰ثانیهای قرار گرفتند.دادهها با آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تجزیه و تحلیل شد.
یافته ها: مصرف دهانشویۀ کافئین در هر دو دوز 300 و 500 میلیگرم منجر به افزایش معنیدار توان اوج (001/0=p) و توان میانگین (001/0=p) در مقایسه با دارونما شد. بیشترین بهبود در دوز 500 میلیگرم مشاهده گردید. همچنین افت توان در شرایط مصرف کافئین بهطور معنیداری کاهش یافت (001/0=p). بااینحال، تفاوت معنیداری در زمان رسیدن به اوج توان بین شرایط مختلف مشاهده نشد (324/0=p).
نتیجه گیری: بهنظر میرسد استفاده از دهانشویۀ کافئینی بهویژه با دوز 500 میلیگرم میتواند بهعنوان یک راهکار عملی و کمعارضه برای بهبود شاخصهای توان بیهوازی در فوتبالیستهای جوان استفاده شود.
روش کار: در این مطالعه نیمهتجربی با طرح متقاطع، ۱۶ فوتبالیست مرد جوان (سن: ۱۸ تا ۲۲ سال) پس از اخذ رضایتنامه کتبی بهعنوان نمونه انتخاب و در سه نوبت جداگانه با فاصلۀ ۷۲ ساعت (یک نوبت در شرایط دارونما، یک نوبت در شرایط دهانشویۀ کافئین ۳۰۰ میلیگرم، و یک نوبت در شرایط دهانشویۀ کافئین ۵۰۰ میلیگرم) تحت آزمون وینگیت ۳۰ثانیهای قرار گرفتند.دادهها با آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تجزیه و تحلیل شد.
یافته ها: مصرف دهانشویۀ کافئین در هر دو دوز 300 و 500 میلیگرم منجر به افزایش معنیدار توان اوج (001/0=p) و توان میانگین (001/0=p) در مقایسه با دارونما شد. بیشترین بهبود در دوز 500 میلیگرم مشاهده گردید. همچنین افت توان در شرایط مصرف کافئین بهطور معنیداری کاهش یافت (001/0=p). بااینحال، تفاوت معنیداری در زمان رسیدن به اوج توان بین شرایط مختلف مشاهده نشد (324/0=p).
نتیجه گیری: بهنظر میرسد استفاده از دهانشویۀ کافئینی بهویژه با دوز 500 میلیگرم میتواند بهعنوان یک راهکار عملی و کمعارضه برای بهبود شاخصهای توان بیهوازی در فوتبالیستهای جوان استفاده شود.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
سایر موارد
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تماس با ما
مجله طب مکمل
اراک، سردشت، میدان بسیج، مجتمع دانشگاهی دانشگاه علوم پزشکی اراک، بال آبی، دفتر مجله طب مکمل
تلفن دفتر نشریه: 08634173524
ایمیل: journalcmjaarakmu.ac.ir
