آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
دوره 16، شماره 1 - ( 2-1405 )
جلد 16 شماره 1 صفحات 61-54 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Vahedi S, Taherzadeh M, Mosaferi Ziaaldini M. Comparison of Serum Testosterone, Cortisol, and Their Ratio in Young Non-athletes with Single Temperaments (Mizaj). cmja 2026; 16 (1) :54-61
URL: http://cmja.arakmu.ac.ir/article-1-1077-fa.html
URL: http://cmja.arakmu.ac.ir/article-1-1077-fa.html
واحدی سعید، طاهرزاده محمد، مسافری ضیاء الدینی محمد. مقایسه تستوسترون، کورتیزول و نسبت آنها در جوانان غیرورزشکار با مزاجهای مفرد. فصلنامه طب مکمل. 1405; 16 (1) :54-61
1- دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2- دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
3- استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ،mosaferi@um.ac.ir
2- دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
3- استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ،
چکیده: (746 مشاهده)
ﻣﻘﺪﻣﻪ: مزاج بهعنوان یکی از ارکان اساسی طب سنتی ایران، میتواند در تبیین تفاوتهای فیزیولوژیک افراد نقش داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر ابعاد مزاج مفرد (گرم/سرد و تر/خشک) بر سطح تستوسترون، کورتیزول سرمی و نسبت تستوسترون به کورتیزول (T/C) در مردان غیرورزشکار بود.
روش کار: این مطالعه از نوع مقطعی ـ تحلیلی بود و روی ۲۸ مرد غیرورزشکار ۱۸ تا ۲۴ سال انجام شد. برای شرکت در مطالعه، رضایتنامه کتبی آگاهانه داده شد. مزاج مفرد شرکتکنندگان با استفاده از پرسشنامه معتبر مزاج تعیین شد و افراد در دو بعد حرارتی (۱۴ نفر گرم و ۱۴ نفر سرد) و رطوبتی (۱۵ نفر تر و ۱۳ نفر خشک) طبقهبندی شدند. نمونههای خونی بهصورت ناشتایی جمعآوری و مقادیر تستوسترون، کورتیزول و نسبت T/C اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس دوطرفه (Two way ANOVA) در نرمافزار SPSS نسخه ۲۱ و با سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج تحلیل واریانس دوطرفه نشان داد اثر اصلی مزاج حرارتی در سطح تستوسترون معنادار بود (004/0P=)، بهطوری که افراد گرممزاج در مقایسه با سردمزاجها، مقادیر بالاتری داشتند، درحالیکه اثر اصلی مزاج رطوبتی در تستوسترون معنادار نبود (18/0P=). درخصوص کورتیزول، اثر اصلی مزاج رطوبتی معنادار گزارش شد (02/0P=)، بهگونهای که افراد ترمزاج در مقایسه با خشکمزاجها، سطوح پایینتری نشان دادند، اما اثر مزاج حرارتی بر کورتیزول معنادار نبود (5/0P=). همچنین، نسبت T/C تحتتأثیر اثر اصلی مزاج حرارتی (002/0P=) و مزاج رطوبتی (02/0P=) قرار داشت، درحالیکه اثر متقابل مزاج حرارتی و رطوبتی بر هیچیک از متغیرها معنادار نبود (05/0P>).
نتیجه گیری: با توجه به دادهها، وضعیت کاتابولیکی در افراد خشکمزاج بیشتر از افراد ترمزاج است و وضعیت آنابولیکی در مزاج تر عمدتاً ناشی از کاهش کورتیزول سرمی است تا افزایش تستوسترون. به نظر میرسد تستوسترون سرمی تابعی از محور گرمی ـ سردی مزاج باشد، نه تری ـ خشکی. بنابراین، وضعیت آنابولیکی در گرممزاجها بیشتر از سردمزاجهاست و کاتابولیسم در سردمزاجها بیشتر به کاهش تستوسترون نسبت داده میشود تا افزایش کورتیزول.
روش کار: این مطالعه از نوع مقطعی ـ تحلیلی بود و روی ۲۸ مرد غیرورزشکار ۱۸ تا ۲۴ سال انجام شد. برای شرکت در مطالعه، رضایتنامه کتبی آگاهانه داده شد. مزاج مفرد شرکتکنندگان با استفاده از پرسشنامه معتبر مزاج تعیین شد و افراد در دو بعد حرارتی (۱۴ نفر گرم و ۱۴ نفر سرد) و رطوبتی (۱۵ نفر تر و ۱۳ نفر خشک) طبقهبندی شدند. نمونههای خونی بهصورت ناشتایی جمعآوری و مقادیر تستوسترون، کورتیزول و نسبت T/C اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس دوطرفه (Two way ANOVA) در نرمافزار SPSS نسخه ۲۱ و با سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج تحلیل واریانس دوطرفه نشان داد اثر اصلی مزاج حرارتی در سطح تستوسترون معنادار بود (004/0P=)، بهطوری که افراد گرممزاج در مقایسه با سردمزاجها، مقادیر بالاتری داشتند، درحالیکه اثر اصلی مزاج رطوبتی در تستوسترون معنادار نبود (18/0P=). درخصوص کورتیزول، اثر اصلی مزاج رطوبتی معنادار گزارش شد (02/0P=)، بهگونهای که افراد ترمزاج در مقایسه با خشکمزاجها، سطوح پایینتری نشان دادند، اما اثر مزاج حرارتی بر کورتیزول معنادار نبود (5/0P=). همچنین، نسبت T/C تحتتأثیر اثر اصلی مزاج حرارتی (002/0P=) و مزاج رطوبتی (02/0P=) قرار داشت، درحالیکه اثر متقابل مزاج حرارتی و رطوبتی بر هیچیک از متغیرها معنادار نبود (05/0P>).
نتیجه گیری: با توجه به دادهها، وضعیت کاتابولیکی در افراد خشکمزاج بیشتر از افراد ترمزاج است و وضعیت آنابولیکی در مزاج تر عمدتاً ناشی از کاهش کورتیزول سرمی است تا افزایش تستوسترون. به نظر میرسد تستوسترون سرمی تابعی از محور گرمی ـ سردی مزاج باشد، نه تری ـ خشکی. بنابراین، وضعیت آنابولیکی در گرممزاجها بیشتر از سردمزاجهاست و کاتابولیسم در سردمزاجها بیشتر به کاهش تستوسترون نسبت داده میشود تا افزایش کورتیزول.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تماس با ما
مجله طب مکمل
اراک، سردشت، میدان بسیج، مجتمع دانشگاهی دانشگاه علوم پزشکی اراک، بال آبی، دفتر مجله طب مکمل
تلفن دفتر نشریه: 08634173524
ایمیل: journalcmjaarakmu.ac.ir
