دوره 3، شماره 4 - ( 12-1392 )                   جلد 3 شماره 4 صفحات 683-686 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghanei L, Kazemifar A M, Oveisi S, Mirzai Baghini K. Prevalence of the Use of Complementary Alternative Medicine among Diabetic Patients of Endocrinology Clinic of Velayat Hospital, Iran in 2012. cmja. 2014; 3 (4) :683-686
URL: http://cmja.arakmu.ac.ir/article-1-165-fa.html
قانعی لاله، کاظمی فر امیر محمد، اوبسی سونیا، میرزایی باغینی کتایون. بررسی فراوانی استفاده از طبّ مکمّل و جایگزین در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به درمانگاه غدد بیمارستان ولایت قزوین، در سال 1391. فصلنامه طب مکمل. 1392; 3 (4) :683-686

URL: http://cmja.arakmu.ac.ir/article-1-165-fa.html


استاديار دانشگاه علوم پزشکی قزوین ، am.kazemifar@yahoo.com
چکیده:   (4469 مشاهده)

  طبّ مکمّل و جایگزین توجّه بسیاری از بیماران به ویژه بیماران مزمن را به خود جلب کرده است. با توجّه به شیوع بالای دیابت در کشور ما، مطالعه حاضر جهت بررسی میزان فراوانی استفاده از طبّ مکمّل به وسیله این بیماران و کسب اطلاعات در خصوص ابعاد گوناگون آن طراحی شد.

  افراد مورد مطالعه از میان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، که به درمانگاه غدد بیمارستان ولایت قزوین در سال 1391 مراجعه کرده بودند، انتخاب شدند. جمعاً 197 بیمار مورد بررسی قرار گرفتند و علاوه بر خصوصیات دموگرافیک آنان، سؤالاتی درباره استفاده از روش­های درمانی مختلف، چگونگی آشنایی، میزان رضایت، اطلاع به پزشک معالج و هزینه تحمیل­شده از آن­ها پرسیده شد. آخرین FBS و HbA1C بیماران نیز ثبت گردید و اطلاعات گردآوری­شده مورد تحلیل آماری قرار گرفت.

  نتایج نشان داد 78.2 درصد بیماران حداقل یک بار از طبّ مکمّل استفاده کرده بودند. شایع­ترین روش­های مورد استفاده به ترتیب شیوع، شامل رژیم غذایی خاص ( 29.4%)، داروهای گیاهی عرضه­شده در عطاری­ها ( 25.4% )، اپیوئیدها ( 23.9% )، داروهای گیاهی عرضه­شده در داروخانه­ها ( 21.3% ) و دعادرمانی ( 13.7% ) بود. فقط 23% بیماران، استفاده از طبّ مکمّل را به پزشک معالج خود اطلاع داده بودند.

  پس می­توان نتیجه گرفت بسیاری از بیماران دیابتی بدون اطلاع پزشک معالج خود از طبّ مکمّل و جایگزین استفاده می­کنند. پزشکان باید این احتمال را در ذهن داشته باشند و در این خصوص از بیماران خود پرسش کنند. اطلاع­رسانی مناسب در خصوص فواید و خطرات این­گونه درمان­ها و به ویژه لزوم عدم قطع داروهایی که در طبّ کلاسیک تجویز می­گردند، باید مد نظر قرار گیرد.

متن کامل [PDF 310 kb]   (1084 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله طب مکمل دانشکده پرستاری - مامائی اراک می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Complementary Medicine Journal of faculty of Nursing & Midwifery

Designed & Developed by : Yektaweb