پیام خود را بنویسید
دوره 11، شماره 4 - ( در حال انتشار 1400 )                   جلد 11 شماره 4 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sistani Karampour N, Bagheri M, Khorsandi L, Dehghan Mohammadi Z, Salehcheh M. Investigating the Safety of Bee Pollen on Performance, Oxidative Stress and Histopathological Changes in the Liver, Kidney and Pancreas of Rats. cmja. 2022; 11 (4)
URL: http://cmja.arakmu.ac.ir/article-1-829-fa.html
سیستانی کرم پور ندا، باقری محمدجواد، خرسندی لعیا سادات، دهقان محمدی زینب، سله چه مریم. بررسی ایمنی گرده گل زنبور عسل بر عملکرد، استرس اکسیداتیو و تغییرات هیستوپاتولوژی کبد، کلیه و پانکراس موش صحرایی. فصلنامه طب مکمل. 1400; 11 (4)

URL: http://cmja.arakmu.ac.ir/article-1-829-fa.html


1- ، maryamsalehcheh@gmail.com
چکیده:   (180 مشاهده)
مقدمه: آثار درمانی گرده گل زنبور عسل در مطالعات مختلف به اثبات رسیده است، ولی مطالعات سمیت در این زمینه محدود می‌باشد. لذا در این مطالعه آثار سمیت احتمالی عصاره هیدروالکلی گرده گل روی بافت های کبد، کلیه و پانکراس موش صحرایی نر مورد بررسی قرار گرفت. 
روش کار: 14 سر موش صحرایی نر به دو گروه هفت تایی تقسیم شدند: گروه اول 800mg/kg عصاره هیدروالکلی گرده گل زنبور عسل و گروه دوم0.5ml/100gr  نرمال سالین به صورت درون صفاقی به مدت 1 روز دریافت کردند. سپس بیومارکرهای کبدی، کلیوی، پانکراتیک و بیومارکرهای استرس اکسیداتیو مورد بررسی قرار گرفت. علاوه بر این بخشی از بافت های کبد، کلیه، و پانکراس نیز از نظر هیستوپاتولوژیکی بررسی شد.
یافته ها: آنزیم های نیتروژن اوره خون (  BUN) (P=0/0212) و آسپارتات آمینوتراسفراز ( AST ) (P=0/0344) و بیومارکر مالون دی آلدهید(MDA) (P=0/018) بافت کلیه در گروه عصاره هیدروالکلی گرده گل زنبور عسل در مقایسه با گروه کنترل از لحاظ آماری کاهش و بیومارکرGSH  بافت کلیه در این گروه نسبت به گروه کنترل افزایش معنی دار نشان داد (P=0/0031) سایر پارامترهای مورد سنجش بین دو گروه معنی دار نبود(0/05<P) . از نظر هیستوپاتولوژیکی هیچ اثر مخرب و سمیتی در بافت ها مشاهده نگردید.
نتیجه گیری: گرده گل زنبور عسل دارای ویژگی های درمانی و به عنوان یک ماده مغذی می تواند با افزایش محتوای گلوتاتیون و درنتیجه افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانتی بدن برای انسان مفید و اثربخش باشد. این ماده در این پژوهش هیچ اثر سمیتی روی اندام های کبد، کلیه و پانکراس ایجاد نکرد و حتی توانست ارگانهای حیاتی را در شرایط استرس اکسیداتیو حفاظت نماید. هرچند که برای ردکردن سمیت این ماده ارزشمند و اطمینان از ایمنی آن تحقیقات بیشتری نیاز است.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: گیاهان دارویی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله طب مکمل می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Complementary Medicine Journal

Designed & Developed by : Yektaweb