دوره 7، شماره 1 - ( 3-1396 )                   جلد 7 شماره 1 صفحات 1777-1790 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jafarimanesh H, Hajiaghaee R, Mehrabi F, Hasanbig M, Alimoradian A, Ranjbaran R et al . Comparative effects of quinine plant and lidocaine on pain of venipuncture. cmja. 2017; 7 (1) :1777-1790
URL: http://cmja.arakmu.ac.ir/article-1-468-fa.html
جعفری منش هادی، حاجی آقایی رضا، محرابی فاطمه، حسن بیگ محمدمهدی، علیمرادیان عباس، رنجبران مهدی و همکاران.. مقایسه‌ی تأثیر گیاه گنه گنه و لیدوکائین بر درد ناشی از دستیابی به عروق (رگ گیری). فصلنامه طب مکمل. 1396; 7 (1) :1777-1790

URL: http://cmja.arakmu.ac.ir/article-1-468-fa.html


مربی، دانشگاه علوم پزشکی اراک ، nurse_science@yahoo.com
چکیده:   (303 مشاهده)

م

مقدمه: کاهش درد در حین انجام تزریقات وریدی در رضایت بیماران از اقدامات مراقبتی مؤثر است. درنتیجه هدف از این مطالعه مقایسه­ ی تأثیر گیاه گنه­ گنه و لیدوکائین بر درد‌ ناشی از دستیابی ‌به عروق است.

مواد و روش­ها: در این پژوهش تجربی، نمونه‌ها از بین بیماران مراجعه‌کننده به اورژانس بیمارستان به روش نمونه‌گیری آسان انتخاب شدند. تعداد 93­نفر از نمونه­ ها که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند، پس از کسب رضایت کتبی و آگاهانه، به روش تخصیص تصادفی به 3 گروه مداخله با لیدوکائین، مداخله با گنه­ گنه و گروه کنترل ‌تقسیم شدند. در گروه لیدوکائین، تعداد 10 پاف از محلول لیدوکائین 10% به مدت 15­دقیقه روی موضع رگ­ گیری مالیده شد. در گروه گنه­ گنه، تعداد 10 پاف از عصاره‌ی الکلی گیاه گنه­ گنه­ ی 10% به مدت 15­دقیقه روی موضع استعمال شد. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه‌ی دیداری شدت درد و پرسش‌نامه‌ی اضطراب لحظه‌ای بود. اطلاعات به‌دست‌آمده با نرم‌افزار آماری SPSS نسخه‌ی 16 و با استفاده از آزمون‌های کای‌اسکوئر، آزمون دقیق فیشر، تی تست مستقل، تی تست وابسته و آنووا مورد تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: بین نمرات مقیاس درد و اضطراب لحظه‌ای در سه گروه موردِمطالعه، تفاوت معنادار آماری وجود نداشت (0/05< P). باوجودی که اختلاف میانگین درد در هر سه گروه از نظر آماری معنادار نبود، میزان درد پس از مداخله در گروه لیدوکائین (3/38M=) از گروه گنه ­گنه (4/37M=) و کنترل (4/60M=) کمتر بود.

نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد، گیاه گنه ­گنه و لیدوکائین در کاهش درد رگ­ گیری موثر نیستند. پژوهشگران برای کاهش درد رگ­ گیری، به‌خصوص در موارد اورژانس، باید به دنبال یافتن روش‌های نوآورانه‌ای باشند که علاوه بر اثرات ضدّ درد و ضدّ اضطراب قوی، کاربرد آنها نیز ساده باشد و عوارض جانبی کمتری را ایجاد کنند.

متن کامل [PDF 794 kb]   (121 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری و مامایی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله طب مکمل دانشکده پرستاری - مامائی اراک می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Complementary Medicine Journal of faculty of Nursing & Midwifery

Designed & Developed by : Yektaweb