آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
دوره 16، شماره 3 - ( 9-1405 )
جلد 16 شماره 3 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mohammadi B, Matinkia S, Shafizadeh A. Effect of Aquatic Exercise on Physical Function and Quality of Life in Postmenopausal Women with Chronic Nonspecific Low Back Pain. cmja 2026; 16 (3)
URL: http://cmja.arakmu.ac.ir/article-1-1080-fa.html
URL: http://cmja.arakmu.ac.ir/article-1-1080-fa.html
محمدی بنفشه، متین کیا شیما، شفیع زاده علی. اثر تمرین در آب بر عملکرد حرکتی و کیفیت زندگی زنان یائسه مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی ) یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده(. فصلنامه طب مکمل. 1405; 16 (3)
بنفشه محمدی*1 
، شیما متین کیا2 ، علی شفیع زاده2
، شیما متین کیا2 ، علی شفیع زاده2
1- دانشگاه شهرکرد. دانشکده ادبیات و علوم انسانی . گروه علوم ورزشی ، b.mohammadi290@gmail.com
2- دانشگاه شهرکرد. دانشکده ادبیات و علوم انسانی . گروه علوم ورزشی
2- دانشگاه شهرکرد. دانشکده ادبیات و علوم انسانی . گروه علوم ورزشی
چکیده: (25 مشاهده)
مقدمه: کمردرد مزمن غیراختصاصی یکی از مشکلات شایع در دوران سالمندی و یائسگی است که میتواند موجب کاهش عملکرد حرکتی و افت کیفیت زندگی شود. با توجه به محدودیتهای درمان دارویی در این گروه، استفاده از مداخلات غیرتهاجمی اهمیت ویژهای دارد. هدف این پژوهش بررسی اثر هشت هفته تمرین در آب در عملکرد حرکتی و کیفیت زندگی زنان یائسه مبتلابه کمردرد مزمن غیراختصاصی بود.
روش کار: این پژوهش نوعی کارآزمایی بالینی تصادفی بود و از شرکتکنندگان رضایتنامه کتبی آگاهانه گرفته شده بود. چهل زن یائسه شهر اصفهان، که به شیوه در دسترس انتخاب شدند (با میانگین قد: 83/3 ±95/165 سانتی متر، وزن: 85/8± 97/77 کیلوگرم، شاخص توده بدنی: 27/2± 31/28 کیلوگرم بر مترمربع و سن 57/3 ± 83/56 سال)، بهطور تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه تجربی بهمدت هشت هفته، در تمرین در آب بهصورت هفتهای دو جلسه (45-60) دقیقهای شرکت کردند. متغیرهای انعطافپذیری تنه و همسترینگ با آزمونهای شوبر و لازک، تعادل ایستا و پویا با آزمونهای ایستادن تکپا و برخاستن ـ رفتن و کیفیت زندگی با پرسشنامه SF-36 و درد و ناتوانی با مقیاس ناتوانی ناشی از کمردرد کبک (Quebec)، قبل و بعد از مداخله هشتهفتهای ارزیابی شد. ارزیابی نتایج با استفاده از آزمون t همبسته و آنالیز کوواریانس در نرمافزار SPSS ورژن 22 و سطح معناداری (05/0P≤) تحلیل شد.
یافتهها: نتایج نشان داد پس از مداخله در گروه تجربی، میانگین انعطافپذیری تنه از 10/1 ± 75/2 به 07/1 ± 54/3 تغییر و بهبود معناداری (01/0=P) یافت. انعطافپذیری همسترینگ از 50/7 ± 43/57 به 30/7 ± 36/59 با معناداری 01/0=P و میانگین تعادل ایستا از 12/3 ± 65/7 به 66/3 ± 37/10 با معناداری 03/0=P تغییر کرد. میانگین درد و ناتوانی نیز از 35/2 ± 33/59 به 33/6 ± 07/47 با معناداری 01/0=P تغییر کرد. همچنین، در برخی مؤلفههای کیفیت زندگی بهبود معناداری مشاهده شد (05/0P≤).
نتیجهگیری: برطبق نتایج پژوهش، تمرین در آب میتواند بهعنوان روشی ایمن و مؤثر در بهبود عملکرد حرکتی و کیفیت زندگی زنان یائسه مبتلابه کمردرد مزمن غیراختصاصی استفاده شود. بنابراین، پیشنهاد می شود در برنامههای مراقبتی و توانبخشی کاربردی به به کار گرفته شود.
روش کار: این پژوهش نوعی کارآزمایی بالینی تصادفی بود و از شرکتکنندگان رضایتنامه کتبی آگاهانه گرفته شده بود. چهل زن یائسه شهر اصفهان، که به شیوه در دسترس انتخاب شدند (با میانگین قد: 83/3 ±95/165 سانتی متر، وزن: 85/8± 97/77 کیلوگرم، شاخص توده بدنی: 27/2± 31/28 کیلوگرم بر مترمربع و سن 57/3 ± 83/56 سال)، بهطور تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه تجربی بهمدت هشت هفته، در تمرین در آب بهصورت هفتهای دو جلسه (45-60) دقیقهای شرکت کردند. متغیرهای انعطافپذیری تنه و همسترینگ با آزمونهای شوبر و لازک، تعادل ایستا و پویا با آزمونهای ایستادن تکپا و برخاستن ـ رفتن و کیفیت زندگی با پرسشنامه SF-36 و درد و ناتوانی با مقیاس ناتوانی ناشی از کمردرد کبک (Quebec)، قبل و بعد از مداخله هشتهفتهای ارزیابی شد. ارزیابی نتایج با استفاده از آزمون t همبسته و آنالیز کوواریانس در نرمافزار SPSS ورژن 22 و سطح معناداری (05/0P≤) تحلیل شد.
یافتهها: نتایج نشان داد پس از مداخله در گروه تجربی، میانگین انعطافپذیری تنه از 10/1 ± 75/2 به 07/1 ± 54/3 تغییر و بهبود معناداری (01/0=P) یافت. انعطافپذیری همسترینگ از 50/7 ± 43/57 به 30/7 ± 36/59 با معناداری 01/0=P و میانگین تعادل ایستا از 12/3 ± 65/7 به 66/3 ± 37/10 با معناداری 03/0=P تغییر کرد. میانگین درد و ناتوانی نیز از 35/2 ± 33/59 به 33/6 ± 07/47 با معناداری 01/0=P تغییر کرد. همچنین، در برخی مؤلفههای کیفیت زندگی بهبود معناداری مشاهده شد (05/0P≤).
نتیجهگیری: برطبق نتایج پژوهش، تمرین در آب میتواند بهعنوان روشی ایمن و مؤثر در بهبود عملکرد حرکتی و کیفیت زندگی زنان یائسه مبتلابه کمردرد مزمن غیراختصاصی استفاده شود. بنابراین، پیشنهاد می شود در برنامههای مراقبتی و توانبخشی کاربردی به به کار گرفته شود.
نوع مطالعه: كاربردي |
موضوع مقاله:
سایر موارد
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تماس با ما
مجله طب مکمل
اراک، سردشت، میدان بسیج، مجتمع دانشگاهی دانشگاه علوم پزشکی اراک، بال آبی، دفتر مجله طب مکمل
تلفن دفتر نشریه: 08634173524
ایمیل: journalcmjaarakmu.ac.ir
