Demehri F, Mohamadi S, fallahzadeh M. The Effectiveness of Schema Therapy on Self-Efficacy and Alexithymia in 15-18-Year-Old Adolescents with Premenstrual Syndrome in Yazd City, Iran. cmja 2026; 16 (2)
URL:
http://cmja.arakmu.ac.ir/article-1-1102-fa.html
دمهری فرنگیس، محمدی سارا، فلاح زاده محدثه. بررسی اثربخشی طرحوارهدرمانی بر خودکارآمدی و ناگویی هیجانی نوجوانان 15 تا 18 سال مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی در شهرستان یزد. فصلنامه طب مکمل. 1405; 16 (2)
URL: http://cmja.arakmu.ac.ir/article-1-1102-fa.html
1- استادیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران. ، demehri@sau.ac.ir
2- کارشناسی ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران.
3- دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران.
چکیده: (52 مشاهده)
مقدمه: سندرم پیش از قاعدگی یک اختلال شایع است که تأثیرات عمیقی بر بهزیستی روانی و اجتماعی نوجوانان میگذارد. با توجه به نقش مؤلفههای شناختی-هیجانی در تشدید این سندرم، این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی طرحوارهدرمانی بر خودکارآمدی و ناگویی هیجانی نوجوانان ۱۵ تا ۱۸سالۀ مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی در شهر یزد انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعۀ آماری شامل نوجوانان دختر ۱۵ تا ۱۸سالۀ مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی مراجعهکننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر یزد در نیمۀ دوم سال1403بود. از این جامعه، ۳۰ نفر بهروش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) همتاسازی شدند. گروه آزمایش تحت ۸ جلسۀ ۶۰دقیقهای طرحوارهدرمانی انفرادی قرار گرفت، درحالیکه گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماند و مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با استفاده از پرسشنامههای خودکارآمدی عمومی (GSE) و ناگویی هیجانی تورنتو (TAS-20) در دو مرحلۀ پیش و پس از مداخله جمعآوری و با نرمافزار SPSS نسخۀ ۲۶ و روش تحلیل کواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد بین گروههای آزمایش و کنترل ازنظر متغیرهای وابستۀ پژوهش تفاوت معنیداری وجود دارد. بهعبارت دقیقتر، مداخلۀ طرحوارهدرمانی بهطور معناداری باعث افزایش خودکارآمدی (45/0= η²) و کاهش کلی ناگویی هیجانی (56/0= η²) در گروه آزمایش شده است. علاوهبراین، بهبود در تمامی خردهمقیاسهای پرسشنامۀ ناگویی هیجانی تورنتو شامل دشواری در شناسایی احساسات، دشواری در توصیف احساسات و سبک تفکر عینی نیز در مقایسه با گروه کنترل معنیدار بود (01/0>p). یافتهها حاکی از اثربخشی قابلتوجه مداخله بر هر دو مؤلفۀ اصلی پژوهش است
نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه نشان داد طرحوارهدرمانی با هدفِ قراردادن طرحوارههای ناسازگار اولیه و مکانیسمهای مقابلهایِ مرتبط با آن میتواند بهعنوان یک مداخلۀ مؤثر برای بهبود خودکارآمدی و تنظیم هیجانی نوجوانان مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین، گنجاندن این رویکرد در برنامههای مراقبت بهداشتی نوجوانان میتواند به ارتقای سلامت روان آنان کمک کند
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
بهداشت و تغذیه